“Nadat ik als 18-jarige mijn Havodiploma op zak had, heb ik geen tussenjaar genomen. Achteraf was dat misschien wel verstandig geweest. Maar ik startte een opleiding ‘social work’ aan de Hogeschool. Toch haakte ik na anderhalf jaar af, ik had geen klik met de doelgroepen, maar wel met de doelgroep kinderen. Dat was het moment dat ik bij een tegelhandel ging werken,” vertelt Manouk opgewekt zittend in een kantoortje van De Poolster. Een jonge vrouw met een open gezicht en energieke bewegingen. Je hoeft geen rocket scientist te zijn om te zien dat kinderen aan haar lippen hangen: een onderwijsdier dus.

Vraag om feedback
Zoals je wel vaker hoort, bleef de gedachte om met kinderen te werken ook tussen de tegels aan haar knagen. Het werk bij de tegelhandel werd een bijbaan, want Manouk besloot de deeltijdopleiding tot onderwijsassistente te volgen. En mocht bij De Poolster stage lopen: “Dat was aan de ene kant heel spannend, maar tegelijk voelde ik me op De Poolster meteen als een vis in het water. De leerkrachten gaven me het gevoel erbij te horen. Het was echt super leerzaam. Ik kreeg ondersteuning van onze schoolleider Wendy en ik werd begeleid door mijn collega Femke Hijdra. Wat is het belangrijkste dat ze geleerd heeft? Prompt antwoordt Manouk: “Vraag altijd feedback van de mensen om je heen. Je collega’s, je begeleider en je studiegenoten. En doe dat op eigen initiatief.” Een van haar gelijknamige collega’s zei aan Manouk die haar om feedback had gevraagd: ‘Niet onzeker zijn, gewoon doen.’” Dat vergeet Manouk dus niet meer.

De weldaad van een community
In het vraaggesprek komt Manouk vaak terug op wat de Poolster voor haar betekent. Het woord community is daarin een sleutelwoord: “Bij ons staat respect voor de ander centraal. Ik ervaar hier veiligheid en geborgenheid. Al die mindsets die ik hier geleerd heb: lefland en paniekland. Ons team is een community. We gaan met elkaar naar de Ardennen, we skiën gezamenlijk. Ik heb zoveel plezier in mijn werk. Ik wil altijd blijven leren.”